Uważa się, że klub piłkarski Śląsk został założony w 1947 roku, choć de facto istniał nieco wcześniej. Proces formowania klubu de iure zakończył się jednak dziesięć lat później. W tym artykule na wroclawiski.eu krótko wspomnimy kilka faktów z historii głównego klubu regionu, a także skupimy się na jego sukcesach, zwłaszcza tych w mistrzostwach Polski od 2010 roku.
Z historii klubu piłkarskiego Śląsk
Główny dolnośląski klub piłkarski w latach 40. XX wieku powstał z dwóch drużyn szkół żołnierskich: WKS Pionier i WKS Podchorążak. Pierwsza z nich zrzeszała saperów, a druga piechotę. W kwietniu 1949 r. kluby zostały połączone w Legię Wrocław (później CWKS i OWKS). Nazwa „Śląsk” pojawiła się latem 1957 r., kiedy organizację przekształcono w klub cywilno-wojskowy, a WKS uzyskał status osoby prawnej.
Za datę powstania klubu uznaje się jesień 1947 roku, kiedy to Pionier awansował do regionalnej Ligi A i rozegrał swój pierwszy mecz, wygrywając go 2:1. Jednym z pierwszych udanych sezonów był rok 1956, kiedy to piłkarze klubu powrócili do drugiej ligi. Niedługo potem zarząd powołał do życia WKS Śląsk, który uzyskał osobowość prawną. Od tego czasu klub zaczął zatrudniać niewojskowy personel, rekrutować sportowców z całego miasta i szkolić młodzież. Była to ważna decyzja dla poprawy przyszłych wyników.
Stopniowo wojskowi, którzy służyli i grali dla miasta, przestali być najpotężniejszą siłą w drużynie. Dodatkowo wielu z nich zostało zwabionych przez Legię Warszawa. W pewnym momencie Śląsk stał się najpopularniejszym klubem w mieście, odbierając sympatię Ślęzie. W tym czasie piłkarze rywalizowali już o awans do polskiej ekstraklasy.
W historii klubu zdarzały się sezony, w których miał najlepszą obronę lub najmocniejszy atak w lidze. Ale były też sezony może nie do końca nieudane, ale raczej przeciętne. Mimo to w sezonie 1963/64 Śląskowi udało się awansować do elitarnej grupy mistrzowskiej. W 30 meczach klub zdobył 46 punktów (za zwycięstwo przyznawano wówczas 2 punkty), przegrywając zaledwie trzykrotnie. Obrona zespołu była najsilniejsza w lidze.
Największe sukcesy Śląska w mistrzostwach
Klub Piłkarski Śląsk kilkukrotnie w swojej historii zdobywał medale Mistrzostw Polski. Od 2024 roku było to 8 razy:
- Mistrzowie kraju (2) – w 1977 i 2012 roku.
- Drugie miejsce (4) – w 1978, 1982, 2011 i 2024 roku.
- Brązowe medale (2) – w 1975 i 2013 roku.
WKS był najsilniejszy w latach 70. i 2010 – to wtedy zdobył najwięcej tytułów. Świetny był sezon 1977, kiedy klub po raz pierwszy zdobył złote medale mistrzostw, a także sięgnął po Puchar Polski. Nieźle radził sobie także w rozgrywkach europejskich, docierając do ćwierćfinału Pucharu Zdobywców Pucharów.
Kolejne duże sukcesy (nie licząc świetnego roku 1982) przyszły w latach 2010. To właśnie wtedy raper Kasta napisał utwór dla swojego ulubionego klubu, który pretendował do miana jego nieoficjalnego hymnu, o czym możecie przeczytać tutaj.
Sukcesy od 2010 roku: analiza
Niewątpliwie od 2010 roku Śląsk przeżywa wielki wzrost. Co zatem było tego przyczyną? Po pierwsze, klub inwestuje w rozwój młodych talentów i modernizację obiektów treningowych, po drugie, kibice na stadionie z życzliwością wspierają drużynę niezależnie od wyników, i po trzecie, wykwalifikowani trenerzy i wysoko wykwalifikowani zawodnicy.
Trenerzy
Wśród trenerów można wyróżnić Ryszarda Tarasiewicza i Oresta Lenczyka. Ten pierwszy położył podwaliny pod przyszłe wielkie osiągnięcia, prowadząc klub do drugiej ligi, a następnie do Ekstraklasy. A Lenczyk zdobył drugi tytuł mistrzowski w historii klubu.
To właśnie w 2010 roku klub w końcu zaczął prowadzić przemyślaną politykę transferową. Skład był stopniowo odnawiany w kierunku odmłodzenia. Dobrym impulsem było również Euro 2012 w Ukrainie i Polsce, gdyż specjalnie na ten turniej wybudowano nowy stadion, na który przeniósł się Śląsk.
Kolejnym specjalistą, który przyczynił się do rozwoju klubu, był Jacek Magiera, który w kwietniu 2023 roku po raz drugi przejął stery. Kiedy trener udzielił wywiadu dziennikarzowi, podzielił się kilkoma przemyśleniami.
Pan Magiera widział rozwój drużyny Śląska przez pryzmat jasnej organizacji, profesjonalnego podejścia i wzmocnienia zespołu zarówno na boisku, jak i poza nim. Swój cel osiągnął, odnosząc zwycięstwo za zwycięstwem, mając dość długie passy bez straty punktów. Jacek twierdzi, że te sukcesy są wynikiem szeregu działań mających na celu poprawę atmosfery w drużynie, struktury organizacyjnej i gry.
Choć z klubu odeszło kilku zawodników, było to korzystne, gdyż potrzebna była odnowa. Magiera zmienił również skład sztabu trenerskiego, żegnając się z tymi specjalistami, którzy nie spełniali należycie swojej roli. Trener podkreśla również znaczenie jasnej hierarchii i odpowiedzialności w zespole. Akcentuje też, że ma pełną swobodę w podejmowaniu decyzji i odpowiada za wszystkie działania i strategie, które stosuje. Dzięki temu Jacek może szybko reagować na wyzwania i bez zbędnej zwłoki korygować kierunek rozwoju drużyny.
Magiera uważa, że ważne jest nie tylko poleganie na umiejętnościach poszczególnych zawodników (nawet takich gwiazd jak Eric Exposito), ale także praca nad ogólną organizacją gry. Podczas jednej z 8-meczowych serii Śląsk pokazał świetną grę w defensywie, nie tracąc ani jednej bramki.
Jednocześnie trener podkreśla znaczenie wsparcia kibiców i ogólnej atmosfery wokół klubu. Postawił sobie za cel osiągnięcie średniej frekwencji na poziomie 20 tysięcy widzów, co początkowo wydawało się nierealne, ale stopniowo cel został osiągnięty. Magiera docenia też pracę działów marketingu i promocji, które również przyczyniły się do pozytywnego wizerunku klubu.
Piłkarze
Na przestrzeni lat wrocławski klub gościł wiele gwiazd najwyższego formatu, za które zarząd płacił duże pieniądze. Wśród nich: Piotr Celeban, Eric Exposito, Sebastian Mila, Karol Borys. Niektórzy z nich zasłynęli jeszcze przed Śląskiem, a inni właśnie tutaj.
Sebastian Mila kosztował klub 2 miliony euro, gdy zadebiutował w sezonie 2011/12 i jest jednym z najlepszych zawodników, którzy grali w WKS-ie. Mila był graczem zespołowym i dużo podawał – w 211 meczach strzelił 39 razy i 85 razy asystował.
Kolejną legendą FC Śląsk jest Piotr Celeban (2 mln euro, sezon 2014/15). Grał dla klubu w kilku okresach – odchodził, ale wracał. Później został zatrudniony jako trener przygotowania fizycznego.
Erik Exposito (2,5 mln euro, 2023/24) zanotował największą liczbę bramek w swojej karierze w Śląsku. Latem 2021 roku był jednym z najlepszych zawodników Ekstraklasy, oraz ma doskonałe umiejętności przywódcze.
We wrocławskim klubie z lat 20. również byli zawodnicy, którzy odegrali swoją rolę, ale potem odeszli ze względu na konieczność odnowienia składu. Tak, sprzedali Yeboaha, ale przyszli Petkov i Pokorny. Dennis Jastrzębski, który miał ogromny potencjał, swoją obecnością w drużynie utrudniał rozwój innym zawodnikom. Victor Garcia i Diogo Verdasca nie pasowali do koncepcji gry Jacka Magiery, więc zostali zwolnieni.
Śląsk miał swoje wzloty i upadki. Klub podążał jednak własną ścieżką rozwoju i zasłużył na miejsce w sekcji Historie Sukcesu.