Co roku w Unii Europejskiej wybiera się „kulturalną stolicę Europy”. Miasto, które otrzymuje ten status, przez rok demonstruje swoje życie kulturalne i rozwój kulturalny. Celem tego programu jest zbliżenie Europejczyków poprzez współpracę w dziedzinie kultury, pisze strona internetowa wroclawiski.eu.
Rozpoczęcie projektu
W latach 80. XX wieku słynna grecka aktorka Melina Mercouri, która była wówczas grecką minister kultury, zaproponowała wdrożenie projektu „Kulturalna stolica Europy”. Tłumaczyła to tym, że w związku ze zbliżaniem się krajów Europy trzeba poznawać wzajemne wartości kulturowe. Rada Ministrów Unii Europejskiej poparła ten pomysł i już w 1985 roku odbyła się pierwsza definicja takiej stolicy.
Inicjatorką była mieszkanka Aten, dlatego symbolicznie pierwszą Europejską Stolicą Kultury wybrano właśnie stolicę Grecji. Następnie władze w miastach zaczęły aktywnie ubiegać się o ten status. W 2000 roku walka o tytuł stolicy kultury była bardzo napięta. Organizatorzy projektu postanowili nie definiować jednego miasta, ale poinformowali o 9 europejskich stolicach Kultury. W ten sposób zwyciężyły Awinion, Bergen, Bolonia, Bruksela, Kraków, Helsinki, Praga, Reykjavík i Santiago de Compostela.
Kto został wybrany w 2016 roku?
Procedura ubiegania się o udział w konkursie wymaga od władz miasta i samego państwa sporo wysiłku. Każde z miast musi zaproponować program, a następnie Specjalne Jury decyduje, który z tych programów będzie najbardziej interesujący i skuteczny. Określa się również cel, a mianowicie, w jaki sposób każde miasto wykorzysta ten tytuł do swojego rozwoju.
Większość miast zazwyczaj marzy o rozwoju turystyki. Wszyscy zdają sobie sprawę, że wydarzenia kulturalne w mieście przyciągną uwagę podróżnych, aby je odwiedzić. Na przykład polskie miasto Kraków i czeska stolica Praga, dzięki programom kulturalnym, zwiększyły w swoim czasie wzrost turystyki o 28%. Ponadto w Krakowie zorganizowano dużą wystawę wczesnych prac Vincenta van Gogha (2000), która nie tylko oczarowała Polaków, ale także zgromadziła tysiące ludzi w krótkim czasie.
Jeśli chodzi o Wrocław, to miasto to zdobyło sobie zwycięstwo w 2016 roku. Wtedy były dwie Stolice Kultury: hiszpański San Sebastian i polski Wrocław.
Czym wziął Wrocław?
Oczywiście Wrocław ma bardzo ciekawą historię dla współczesnej Europy. Do 1945 roku znajdował się w składzie Niemiec, a już po II wojnie światowej stał się niezależny od nazistów w składzie Polski. W tym samym czasie prawie wszyscy rdzenni mieszkańcy zostali zmuszeni do opuszczenia miasta z powodu prześladowań politycznych. Do Wrocławia przyjechali Polacy i Ukraińcy ze Lwowa.
Miasto przetrwało problem przesiedleńców, mieszanie religii i kultury oraz niemal całkowite zniszczenie po ii wojnie światowej.
Do tego czasu we Wrocławiu zachowała się architektura kilku pokoleń. Budowa miasta przebiegała według tradycji Czech, Austrii i Prus. W szczególności wiele budynków zostało zaprojektowanych przez znanego niemieckiego architekta Maxa Berga. We Wrocławiu stale odbywają się Europejskie Spotkania młodzieżowe wspólnoty Taizé.
Dziedzictwo kulturowe Wrocławia
Dziedzictwo kulturowe Wrocławia jest bardzo duże. Od pisarzy, muzyków, artystów, reżyserów, aktorów po teatry, muzea, sale koncertowe. Oczywiście, jeśli ten lub inny zawód, to powinna istnieć baza, w której możesz uosabiać swoje umiejętności zawodowe.
Znany kompozytor Johannes Brahms bardzo często przyjeżdżał do Wrocławia z koncertami. A znany skrzypek Rafał Maszkowski wybrał Wrocław na miejsce zamieszkania. Tutaj pochowany jest wielki kompozytor.
W większości wszystkie postacie kulturalne Wrocławia były Niemcami, bo miasto było niemieckie. Ale były też takie, które można nazwać trochę Ukraińcami. Zygmunt Bielawski urodził się w 1937 roku w mieście Bolechów w obwodzie iwanofrankiwskim. Było to wówczas terytorium Polski. Później przeniósł się do Wrocławia, gdzie został znanym reżyserem filmowym. W tym samym mieście został pochowany w 2006 roku.
We Wrocławiu mieszkał polski poeta Rafał Wojaczek, który zmarł tragicznie w wieku 25 lat, kończąc życie. W 1999 roku nakręcono o nim film, który zyskał uznanie w Europie. Jego brat Andrzej Wojaczek był znanym aktorem teatralnym i filmowym.
W XIX wieku we Wrocławiu urodzili się znani skrzypkowie i dyrygenci Otto i Louis Luster. Byli to synowie Ignaza Lustera, który był pedagogiem muzycznym. Obaj bracia mieli profesjonalne umiejętności nie tylko gry na skrzypcach, ale także nauczania nowego pokolenia.
Znana węgierska gwiazda teatru Apollo w Berlinie, Carola Cecilia, urodziła się również we Wrocławiu. Węgierska piosenkarka i tancerka była nawet modelką posągu kobiety Na pomniku Cesarza Wilhelma I.
Przechodzimy do instytucji kulturalnych. Jednym z najpiękniejszych budynków we Wrocławiu jest Teatr Lalek. Został zaprojektowany według neobarokowego projektu niemieckiego architekta Alberta Grau. Wcześniej był używany do spotkań kupieckich w mieście.
Bogate i muzealne dziedzictwo we Wrocławiu. Muzeum Narodowe miasta zostało założone w 1947 roku. Muzeum posiada jedną z największych kolekcji sztuki współczesnej w kraju, w skład której wchodzą m.in. zbiory przekazane ze Lwowa i Kijowa.
Kolejną kulturalną atrakcją miasta jest Wrocławska Opera. Wzniesiony został w 1841 roku według projektu Niemca Carla Ferdinanda Langhansa. Wewnątrz opery znajduje się duża nowoczesna scena z widownią na 1600 miejsc. Budynek został odbudowany dwukrotnie, ponieważ został zniszczony przez pożary w 1865 i 1871 roku. Przed II wojną światową fasadę opery zdobiły popiersie niemieckich mistrzów: Beethovena, Goethego, Mozarta i Schillera, ale jasne jest, że z powodów politycznych posągi te musiały zostać usunięte po zakończeniu wojny.
Oficjalnie we Wrocławiu zarejestrowanych jest 7 kin multipleksowych. Wszystkie są już nowoczesne i znajdują się głównie na terenach centrów handlowych. Wspomina się jednak, że w przeszłości we Wrocławiu były małe kina Lwów, Lalka, Warszawa. Większość takich kin została zamknięta z powodu przestarzałej infrastruktury. We Wrocławiu znajduje się również kino artystyczne „Nowe Horyzonty”, uważane za największe kino w mieście.
Stolica Kultury
Gdy tylko Wrocław został ogłoszony Europejską Stolicą Kultury, dla mieszkańców i turystów opublikowano pełny program wydarzeń kulturalnych. Zaplanowano prawie tysiąc wydarzeń. Prawie codziennie w mieście odbywało się ważne wydarzenie kulturalne, a czasem kilka dziennie.
Wszyscy byli zachwyceni koncertami Ennio Morricone, który prawie otworzył rok kultury, ponieważ występował jako jeden z pierwszych w lutym. Również przybycie wokalisty zespołu Pink Floyd, Davida Gilmoura, wywołało w mieście prawdziwy szum.
W mieście zaczęły działać wystawy książek, festiwale muzyczne, festiwale filmowe, a nawet odbyły się ceremonie wręczenia European Film Awards. W tym roku odbyła się również Olimpiada Teatralna. Dla wszystkich chętnych odbywały się dyskusje tematyczne, koncerty z udziałem lokalnych zespołów artystycznych i wystawy w odległych rejonach miasta.
Jedną z największych wystaw były prace najsłynniejszych rzeźbiarzy XX wieku w Awangard BWA gallery. Wystawa ta została podarowana przez przywódców miasta San Sebastián, którzy w tym samym roku zostali również uznani za Europejską Stolicę Kultury.
Wspomnieć można także ceremonię otwarcia roku kulturalnego we Wrocławiu. Kuratorem był znany na świecie autor ulicznych performansów Chris Baldwin. Otwarcie we Wrocławiu Baldwin poświęcił perfumom, które symbolizują kluczowe kamienie milowe w historii życia miasta. W wydarzeniu wzięło udział ponad dwa tysiące artystów i pracowników technicznych. Podstawą całej akcji były działania, które miały obudzić ducha Wrocławia.